Hz. Peygamberimizin zevcesi Hz. Hatice Validemiz ve binlerce sahabenin yattığı bir kabristan Cennetü'l-Mualla. Düzeltilmiş, tarla evleklerine döndürülmüş mezarlıklarda isim cisim aramak beyhude. Sadece birkaç taş parçası düzensiz olarak serpiştirilmiş gibi. 

Daha önce dışından gördüğümüz Cennet–ül Mualla’nın bu sefer inatla kapısını araştırıp bularak içeriye giriyoruz. Burası mezarlığın idare edildiği ve ölü yıkama yerinin bulunduğu yer. Kapıdan girip görevlilere içeri girip girmeyeceğimizi soruyoruz. Genç olan görevli  "  yasak " diyor. Hemen arkasında bulunan yaşlıca  olan ise " geçin " diyor. Eşime ise izin vermiyorlar. Eşimi orada bekleyen bir kaç kadının yanında oturtuyorum. Bu arada mezarlık girişinde toplanan bir grup Türk Hacısı, ortada dua ve ilahi okuyan bir erkek tarafından duygulandırılıyor, yaşlı–genç demeden bütün kadınlar ağlıyorlar. Almanya'dan geldikleri üzerindeki armalardan belli olan bu gruba diğerleri sadece bakarak eşlik ediyorlar. Eşim Yasin süresini okurken ben de mezarlığa doğru yürüyorum. Yeni açılan mezarlara bakıyorum.  Aralarından geçip Hz. Hatice ve diğer sahabenin uyuduğu eski mezarlık bölümüne geldiğimde duama başlıyorum. Benimle beraber 10–15 kişi daha etrafta. Mezarlık içerisinde çalışan işçiler ise bize aldırmadan görevlerini yapıyorlar. Burada, Hz. Hatice, Hz. İbrahim, Esma bintü Ömer medfun. Yol altındaki tünelden diğer tarafa geçtiğimizde yine aynı büyüklükteki ve şekildeki ikinci bir mezarlıkla karşılaşıyoruz.

Burada ise Abdullah bin Zübeyr'in medfun olduğu Arap polisler tarafından söyleniyor. 1. Abdülhamid’in de medfun olduğu bu mezarlıkta, bizimkilerdeki havayı teneffüs etmek imkânsız gibi.